Nie, przez Al-Lat i Al-Uzza.
„Wszystko, co na nim żyje, ginie”;
„ale na zawsze pozostanie oblicze twego Pana, pełne majestatu, obdarzające łaską”.
„Którego więc z błogosławieństw waszego Pana obaj odrzucacie?”
„Wszyscy na niebie i na ziemi błagają Go”.
„Każdego dnia manifestuje się w jakiś cudowny sposób”.
„Którego więc z błogosławieństw waszego Pana obaj odrzucacie?”
Tego się o ciebie obawialiśmy.
Ci wrogowie Boga nigdy nie wydawali się tak słabi w moich oczach.
Jeśli chcesz, jutro zrobię to samo.
Nie. Zrobiłeś wystarczająco dużo.
Co cię dzisiaj trapi?
Ludzie stracili maniery.
Który z nich?
Obecnie w Mekce mieszkają dwa narody.
Chciałbym móc winić towarzyszy Mahometa
w ten sam sposób, w jaki obwiniam naszych ludzi.
Kiedy są bici, są cierpliwi.
Kiedy są maltretowani i znieważani, odpowiadają jedynie pozdrowieniem pokoju.
Słaby wśród nich stał się silny,
i silny współczujący.
Co do nas, silni wśród nas są niesprawiedliwi wobec słabych,
i słaby plan przeciw silnym,
lub schlebiać im, aby oszczędzić sobie krzywdy lub coś zyskać.
Są dla siebie miłosierni,
a ich bogaci pomagają biednym.
Abu Bakr, Uthman, Musab Ibn Umair i Abu Hudhaifah Ibn Utbah
są równi Bilalowi, Suhaibowi i Salimowi, byłemu niewolnikowi Abu Hudhaifah.
My natomiast jesteśmy klasami: szlachetną i niską.
Nawet nasza szlachta należy do różnych klas.
Jak tacy ludzie mogą odnieść sukces?
Dzisiaj widziałem, jak dotkliwie pobili Ibn Umm Abd,
który nie ma klanu, który by go chronił,
ponieważ wyrecytował przed nimi fragment Koranu.
A czy słyszałeś jego recytację, bracie?
Zostawiłem ich. Nie przyłączę się do nich w czymś takim.
Ale bijesz ludzi, tak jak oni.
Jeśli tak, to biję tylko tych z mojego ludu, nad którymi mam władzę.
Nie wybieram tylko słabszych elementów,
lub pokazać moją siłę temu, kto nie ma oparcia.
Co nam zrobił Mahomet?
To jest Mahomet.
To wszystko jego sprawka, wszystkie te kłopoty, które nam sprawił.
Czy pójdę i zabiję go moim mieczem,
następnie udaj się do Hashimitów i poddaj się im, aby mnie zabili.
Po prostu mężczyzna dla mężczyzny.
Wtedy Mekka powróci do swojego poprzedniego życia.
To nie jest coś, co robisz, bracie.
Przelejesz czystą krew bez obrazy.
Nie rzucił w Ciebie ani jednego kamyka,
ani nie machał kijem przed twoją twarzą,
ani nie powiedział ci słowa obelgi.
Przelanie krwi dwóch osób jest o wiele lepsze niż zabicie wielu.
Takim czynem ratuję swój lud.
Wybij sobie z głowy takie myśli, Umarze.
Na Boga, nigdy nie pozwoliłam, aby to, że jestem starsza od ciebie, wpłynęło na sposób, w jaki na ciebie patrzę.
Pozwoliłem ci mieć pierwszeństwo nade mną i jesteś tego godny.
Nie schlebiam ci, więc posłuchaj mnie.
Dopiero teraz mówię, że jestem starsza i że pewne prawa mi się należą.
Nie daj Boże słuchać takich czarnych myśli.
Będziesz wtedy najbardziej nieszczęśliwą osobą.
Wspomniałeś właśnie, że Mahomet i jego towarzysze kierują się moralnością.
Oboje mieliście rację i uczciwość.
Podążaj więc za swoją dobrą naturą,
ponieważ poprowadzi cię na właściwą drogę.
Zbliża się, ale potem oddala. Do kiedy?
Mahomet jest w Kaabie i modli się przed tobą,
a Abu Bakr stoi obok niego, podczas gdy wy siedzicie tutaj bez zainteresowania!
Wróć! Wracaj w spokoju.
Czy zaatakujecie człowieka tylko dlatego, że powiedział: Mój Pan jest Bogiem?
Hashimici wkrótce dowiedzą się, co robisz
a to może prowadzić do wielu zabójstw.
PRAWDA. Dlatego powiedz swojemu przyjacielowi, żeby wyszedł i nie obrażał nas tym widokiem.
Nie jestem tym, który wydaje mu rozkazy, kiedy jest posłańcem Boga.
Informuje nas o tym, czego chce Bóg
i mówimy: Słuchamy i jesteśmy posłuszni.
Wtedy będziesz pierwszy.
Nikt nie rozpieszczał naszych synów i naszych niewolników tak jak ty.
Wezwij przeciwko nam Taim, twój klan.
Co ci idioci zrobili mojemu synowi?
Dzięki Bogu jest schronieniem dla sierot, wdów i ubogich.
Taim nigdy nie znał człowieka, który byłby milszy i bardziej obowiązkowy niż on.
Jak mogli mu to zrobić?
Zrobimy im co gorsze.
Powiedz coś, synu.
Nie odezwał się, odkąd go przywieźli.
Jest już wieczór i boję się...
Porusza ustami. Powiedz coś, synu. Mowić...
Co się stało z Bożym posłańcem?
Jesteśmy tutaj, aby się tobą opiekować, a ty pytasz o Mahometa.
Kim on jest dla nas?
Wspieramy Cię, bo jesteś naszym krewnym.
Zostaw mnie w spokoju.
Spróbuj dać mu coś do jedzenia lub picia.
Co się stało z Bożym posłańcem?
Na Boga, nic nie wiem o twoim przyjacielu.
Idź do Umm Jameel Bint Al-Khattab.
Dlaczego powinienem?
Mój syn, Abu Bakr, przysłał mnie, abym zapytał cię o Muhammada Ibn Abdullaha.
Nie znam ani Abu Bakra, ani Muhammada Ibn Abdullaha.
Jeśli chcesz, mogę pojechać z tobą zobaczyć się z twoim synem.
Na Boga, ludzie, którzy ci to zrobili, są niegodziwymi niewierzącymi.
Mam nadzieję, że Bóg ich ukarze za to, co zrobili.
I wy też wyznajecie religię Mahometa?
Co się stało z Bożym posłańcem?
Oto słucha twoja mama.
Nie musisz się o nią martwić.
Wysłannik Boży jest cały i zdrowy.
- Gdzie on jest? - W domu Al-Arqama.
Na Boga, nie będę nic jadł ani pił, dopóki nie zobaczę posłańca Boga.
Bądź cierpliwy, Abu Bakr, aż sytuacja się uspokoi
i ruch ludowy uspokoił się.
Wtedy możemy cię do niego zabrać.
Twój ból prawdopodobnie nieco osłabnie.
- Kto to jest? - To Abu Bakr.
Wszystko można poświęcić dla twojego dobra.
Nic mi nie jest,
z wyjątkiem tego, co nikczemnik, Utbah, zrobił z moją twarzą...
Oto moja mama, która dobrze opiekuje się swoim synem.
Z pewnością jesteś błogosławiony.
Więc wezwij ją, aby uwierzyła i módl się za nią do Boga.
Niech z twoją modlitwą Bóg uratuje ją od piekła.
Wejdź, mamo.
Składam świadectwo, że nie ma bóstwa innego niż Bóg,
i świadczę, że jesteś posłańcem Boga.
I zrobiłeś to, ojcze,
kiedy jesteś najmądrzejszy z tych wszystkich ludzi?
A może zły człowiek, Abu Jahl, prowokował cię, a ty chciałeś mu dorównać?
Wystarczająco. Nie mów tak do ojca, dezerterze.
Jestem bardziej posłuszna mojemu ojcu niż ty.
Wzywam go, by podążał za boskim przewodnictwem
i chcesz, aby trwał przy kłamstwie i przy tym, co jest sprzeczne z uczciwością.
Abu bakr? Abu Bakr, ojcze?
Jest najbardziej uprzejmym, najlepiej wychowanym i najmilszym z ludzi,
i uderzyłeś go butami w twarz, aż jest nie do poznania?
I wtedy słyszę, jak moi towarzysze mówią:
Co mu zrobił przestępca, Utbah?
Niech Bóg obetnie im języki i odbierze wam słuch
żebyś nie słyszał, jak mówią źle o twoim ojcu
bez ich zamykania.
Czy straciłeś wszelką troskę o swojego ojca?
Na Boga, wahałem się między opieką nad ojcem,
nienawidząc tego, że powinien zrobić zły czyn, aby wywołać krytykę,
i troszcząc się o naszego najbardziej szanowanego brata i towarzysza, Abu Bakra,
który został bardzo skrzywdzony przez mojego ojca.
Posunąłeś się za daleko dezerterze...
Wystarczająco!
Zrobiłem, co zrobiłem. Ani się tym nie chwalę, ani nie żałuję.
Poradziłem moim ludziom, aby zostawili Mahometa w spokoju
i pozwolić mu bronić swojego przesłania.
Gdyby Arabowie go zabili, zrobiliby to za nas,
a jeśli zwycięży, jego chwała ogarnie nas.
Nie zważali na moje rady.
W końcu jestem jednym z moich ludzi.
Nawet jeśli mogą się mylić.
Dla mnie największym błędem jest porzucenie społeczności,
jak wielbłąd oddalający się od stada.
Ty... Ty, Abu Hudhaifah,
opuściłeś społeczność swojego ojca.
Wypadało mi zrobić wam to, co inni zrobili swoim synom
którzy porzucili religię swoich ojców:
uwięzili ich, głodzili i bili.
Lepiej zrób to samo!
Oszczędziłem ci tego, dopóki ludzie mnie nie zawstydzili.
Słyszałem, co mi się nie podobało na twoim koncie.
Abu Dżahl! Zgubieni są ludzie, którzy podążają za jego przykładem.
Teraz chcesz osądzić swojego ojca?
Bóg rozsądzi między nami w naszym sporze.
Żadna moc nie działa inaczej, jak tylko za Jego wolą.
Dlaczego dla nas zadałeś sobie tyle trudu, Al-Waleed?
Nie wiem... może dlatego, że wszyscy jesteśmy krewnymi!
Ale pokrewieństwo nie powstrzymało naszego brata, Abu Al-Hakama,
od robienia nam tego, co widzisz.
Tylko dlatego, że zlitowałem się nad nimi, biorąc pod uwagę, że są moimi krewnymi?
- Czy to tylko litość? - Co jeszcze?
Nie możesz być dla nich bardziej współczujący niż dla ich brata.
Abu al-Hakam?
Ale daje im jedzenie i picie.
Tylko tyle, by utrzymać ich przy życiu i przedłużyć ich cierpienie.
Dlaczego angażujesz się w ich interesy?
Przestań, Khalidzie.
Nie możesz mi rozkazywać, kiedy żyje nasz ojciec.
Al-Waleed, zrobiłeś źle, chociaż chciałeś dobrze.
Życzliwość dla ludzi, którzy na to nie zasługują, jest głupotą.
Ci dwaj mężczyźni porzucili naszą religię.
Ale nadal należą do nas.
Nie postrzegają siebie jako takich.
Zapytani, powiedzą, że należą do islamu.
Mówią to samo, co wszyscy towarzysze Mahometa:
że Bóg zastąpił ich przynależność do jahiliyyah więzią islamu.
Wyrzekają się swoich ojców, braci i klanów, którzy nie wyznają ich religii,
stawiając przed nimi ludzi takich jak Suhaib, Bilal i Salim.
Mówią, że to ich bracia.
Ojcze, oni nie wyrzekają się swoich rodzin i klanów;
oni tylko wyrzekają się swojej religii i czynów.
Odrzucają plemienną bigoterię i cieszą się życzliwością dla krewnych.
Mówisz jak oni... Mówisz jahiliyyah.
Cytuję tylko ich słowa i znaczenie.
Uznają słuszną życzliwość wobec pobratymców.
Zaczęli propagować swoją religię w swoich klanach
tylko dlatego, że mają silniejsze prawo do swojej dobroci.
Odrzucają zasadę głoszoną przez naszego poetę, który mówi:
„Jestem tylko jednym z plemienia Ghuzayyah:”
„jeśli moje plemię błądzi, błądzę wraz z nimi; a jeśli oni postępują dobrze, ja również postępuję dobrze”.
Według ich religii zasada ta opiera się na ignorancji.
To, co powinno łączyć ludzi, to prawo i sprawiedliwość.
Słyszałem nawet, jak niektórzy z nich mówili, że posłaniec Boży im to rozkazał
wspierać swoich braci, niezależnie od tego, czy są ciemiężcami, czy ciemiężonymi.
Wspieranie uciśnionych jest dobrze znane,
ale wspieranie ciemiężcy oznacza powstrzymanie go od czynienia niesprawiedliwości.
A teraz wy, mędrcy, powiedzcie mi: która zasada jest lepsza?
Słyszałeś to wszystko od Salamy i Ayyasha?
Na Boga, mówisz tak jak oni.
Obawiam się, że podobieństwo mowy zwiastuje podobieństwo umysłów.
Al-Waleed, czy zostałeś muzułmaninem?
Ja nie, ale jestem uczciwy.
Podziwiam ich mądrość i moralność, a także sprawiedliwość i życzliwość.
A co do świata poza nim, nieba i piekła...
Wciąż nie jestem przekonany.
Upewnij się, że nie jesteś przekonany.
Teraz idź do Abu Al-Hakama i przeproś.
Czy przeprosiłbym za nakarmienie jego dwóch braci,
i zlitował się nad nimi po tym, co im uczynił?
Na Boga, nie będę. nigdy nie zrobię.
Zostaw go w spokoju, Khalidzie.
Nie rób go bardziej upartym,
bo wtedy sprawisz, że będzie bardziej skłaniał się ku swoim dwóm przyjaciołom.
Abdullaha Ibn Suhaila?
Co cię sprowadza tutaj samego w środku nocy?
Dlaczego sam wychodzisz?
Miałem nieprzyjemne odczucia,
i pomyślałem, że zrelaksuję się, patrząc na niebo i gwiazdy.
Więc wyszliśmy z tego samego powodu.
Martwisz się?
Co cię martwi?
Umar, czy ktoś może żyć z dwoma sercami:
jeden dla siebie a drugi dla innych?
Czy powinniśmy być posłuszni naszym ojcom i nie słuchać naszego serca?
Wow! Myślisz o islamie?
Jeśli myślisz o islamie,
i podążasz za swoim umysłem, ogłaszaj się muzułmaninem
i wytrzymać konsekwencje,
będziesz moim przeciwnikiem, który zdobędzie mój szacunek i podziw.
Jeśli wolisz tchórzostwo i bezpieczeństwo od tego, w co wierzysz,
będziesz moim sprzymierzeńcem, ale patrzę na ciebie z pogardą.
Dlatego nie wiem, co ci doradzić.
Tak, Ibn al-Chattab. Rzeczywiście.
Apeluję do ciebie na Boga, Abdullah... nie teraz.
Jaki sekret jest między wami?
- Abdullah! - O co chodzi?
Ojcze, czy byłoby ci miło odkryć, że twój syn
- jest dwulicowym lokajem? - Nie, przez Al-Lat i Al-Uzza.
Czy byłoby ci miło, gdyby był tchórzem
udawać, że różni się od tego, w co wierzy?
Nie, przez Al-Lat i Al-Uzza.
Kto jest lepszy twoim zdaniem:
dzielny przeciwnik, który jest człowiekiem honoru i uczciwości,
czy tchórzliwym wyznawcą pozbawionym uczciwości?
Zdecydowanie pierwszy,
ale lepszy od obu jest odważny sprzymierzeniec uczciwości.
Co sprawia, że ​​zadajesz takie pytania?
Więc chciałbym, żebyś wiedział, ojcze, że jestem muzułmaninem.
Idę za Mahometem i nie wierzę w Al-Lat i Al-Uzza.
Czy to zrobiłeś, Abdullahu?
Zabiję cię.
Nie, nie zrobisz tego, ojcze.
Jeśli to zrobisz, nie dostaniesz ode mnie ani grosza.
To, co jest u Boga, jest lepsze i trwalsze.
Zakuję twoje nogi w łańcuchy; rzeczywiście.
Nie próbuj, ojcze.
Nie uda ci się. Będziesz musiał znieść jego piętno.
Odejść z tobą, dezerterze. Wyrzekam się ciebie.
Nie jesteś już moim synem. Wysiadać!
Abu Jandal!
Jeśli ty się go wyparłeś, ja nie. On jest moim bratem.
Jak o tobie?
Czy oszukał cię, abyś przyłączył się do jego religii?
Nie odpowiedziałeś.
Ojcze, czy nie byłoby lepiej, gdybyś mnie zapytał
czy przyjąłem jego religię z własnego wyboru,
zamiast powiedzieć, że oszukał mnie, żebym do niego dołączył.
Czy jestem lokajem, który nie ma zdania?
Gdybym nim był, wolałbym być posłuszny ojcu.
PRAWDA. Lepiej być posłusznym ojcu.
Czy muszę być posłuszny jednemu z was? A co ze mną?
Tak, gdzie stoisz?
Nie zostałem muzułmaninem; już!
Co powiedziałeś? Jeszcze nie?
Kto może ślubować na przyszłość, ojcze?
Kto wie; możesz pewnego dnia zmienić zdanie i zaakceptować islam.
Nie mów dziś, czego możesz żałować jutro.
Nie zmienię się, nawet jeśli zmieni się cały Kurajszyt.
Jeśli nie mam nic prócz gałęzi drzew,
Nadal będę tego używał do walki z Mahometem i jego towarzyszami,
w obronie mojej religii i moich bogów.
Dzień dobry, Abu Al-Waleidzie.
Dzień dobry, Umarze.
Co sprawia, że ​​się spieszysz?
Czy słyszeliście, że Mahomet pozwolił swoim towarzyszom?
wyemigrować do Abisynii?
O co może mu chodzić?
Nie znudzi ci się, kobieto?
Ile razy ci mówiłem...
Tak, dopóki nie odzyskasz wolności.
Nigdy o mnie nie myślałeś, Wahshi?
Co ze mną? ha!
Przypuśćmy, że nie odzyskasz wolności przez dziesięć, dwadzieścia lat:
gdzie wtedy będę?
Nie, przypuśćmy, że dostaniesz to w ciągu roku.
Co ze mną?
Czy mój pan uwolni mnie dla ciebie?
Bierzemy rzeczy takimi, jakie są.
Teraz wiem tylko, że osoba, która nie posiada swojej duszy
nie może dać go innemu.
Jeśli chodzi o mnie, cieszę się, że jesteś w jakimkolwiek jesteś stanie.
Wahshi, oto coś, co jest wyłączną własnością jego posiadacza.
Robi z nim co chce:
kocha kogo chce i nienawidzi kogo chce.
Spójrz na siebie:
czyż nie sercem nienawidzisz swego niewolnictwa?
Czy wziąłeś pozwolenie swojego pana?
Jeśli potrafisz nienawidzić swojego losu sercem,
możesz nim kochać kogo chcesz.
To właśnie Bilal zrozumiał, kiedy ty nadal nie możesz.
Nie wspominaj mi o nim.
Wtedy jest tak, jak mówią ludzie:
Mahomet ubolewa nad tym, co dzieje się z jego towarzyszami
i cierpienia tych, którzy są bezbronni,
podczas gdy on jest oszczędzony, chroniony przez klan Hashimitów.
Dlatego pozwolił każdemu, kto sobie tego życzy, wyemigrować do Abisynii.
Cóż, co sprawia, że ​​odchodzisz,
kiedy twój ojciec jest wodzem swego ludu
i chronił cię, oszczędzając ci wszelkiej krzywdy?
Szkoda, ojcze, że widzę, jak moi towarzysze cierpią
i nie mogę zrobić nic, aby ich obronić.
Szkodliwe jest, ojcze, żyć z tobą we wzajemnej niechęci.
Jesteśmy wśród was, ale nie należymy do was.
Szkoda, ojcze, że widzę, jak mój ojciec zmierza do piekła
i nie może nic zrobić, aby go przed tym uchronić.
Poza tym nie chcę cię jeszcze bardziej zawstydzać wśród twojego ludu
którzy zawstydzają cię za to, że mnie chronisz.
Tak jak mnie zawstydzają, gdy jesteś z nami,
jeszcze będą mnie zawstydzać po twoim odejściu.
W jaki sposób?
Powiedzą: Utba Ibn Rabeeah, wódz swego ludu,
nie był w stanie ochronić syna.
Pozwolił mu udać się do kraju, w którym może się zgubić i upokorzyć.
Lub, jak opisał to Boży posłaniec: ziemia, w której panuje prawda,
rządzone przez króla, który zapewnia wszystkim sprawiedliwość.
Czy naprawdę powiedział to o Abisynii i Negusie?
Mahomet wziął udział w naszych własnych dzieciach.
Tak, rzeczywiście, ma. Czyniąc to, podzielił nasze serca
abyśmy byli dla nich współczujący połową serca
a my kłócimy się z nimi z drugą połową.
Postanowili nas opuścić i to jest z pewnością to, co kochamy.
To rzeczywiście „dobra passa”.
Oby żaden z nich nie został z nami.
Jeśli to zrobią, oszczędzą nam torturowania ich i oszczędzą nam ich hańby.
Nie odciągną nikogo, kto nadal wyznaje naszą religię.
Czy istnieje bardziej nienawistny widok
niż widzieć, jak ofiarowują swoje modlitwy pośród nas?
Niech idą do Abisynii.
Na Al-Lat, pójdą na śmierć,
choć tego nie dostrzegają.
Jak to jest, Abu Al-Hakamie?
Król i lud Abisynii
mieć inną religię niż Mahomet.
Mają świętą księgę, kościoły i kardynałów.
Jeśli nie możemy tolerować religii tych ludzi
gdy są naszymi własnymi krewnymi,
Czy Abisyńczycy będą ich tolerować?
Nie oni nie będą
Czy będziesz zadowolony, Abu Al-Hakamie?
jeśli twoi właśni ludzie zostaną zabici przez obcych w dalekiej krainie?
Jeśli tak się stanie, będzie to dla nas wieczną hańbą.
Nie ma nic haniebnego, gdy ktoś zostaje zabity przez swoich,
ale kiedy zostaje zabity przez obcych, jest to haniebne.
Nawet jeśli porzucili naszą religię?
Nawet wtedy. Lepiej je zatrzymajmy, na dobre i na złe.
Nic dzisiaj od ciebie nie usłyszeliśmy.
- Nie miałem nic do powiedzenia. - Nie jesteś sobą.
Znasz sytuację taką jak ta, w której się znajdujemy?
Najlepsze, co można o nas powiedzieć, to to, że wiemy, czego nie chcemy.
Z drugiej strony Mahomet podejmuje działania
i pozostawia nas zdezorientowanych, nie zgadzając się co do tego, co robić.
Wiemy, że nie chcemy religii Mahometa,
ale nie wiemy co robić.
Nasililiśmy prześladowania naszego ludu, a ich liczba wzrosła.
Ich słabi twardo stawiali nam opór, a nasi mocni osłabli.
Czy powinniśmy uniemożliwić im imigrację do Abisynii?
Dlaczego, kiedy chcielibyśmy zobaczyć, jak znikają?
Czy powinniśmy pozwolić im odejść?
Wtedy Arabowie będą im współczuć i zawstydzą nas z ich powodu.
Czy chcemy, żeby zginęli w Abisynii?
Wtedy ludzie powiedzą, że poświęciliśmy własne dzieci,
pozostawiając ich na śmierć w dalekiej krainie, gdzie zostali upokorzeni.
Czy mamy nadzieję, że Negus będzie dla nich łaskawy?
Wtedy Arabowie powiedzą, że przestraszyliśmy naszych własnych synów
podczas gdy obcy zapewniali im bezpieczeństwo.
Poza tym, jeśli cieszą się tam bezpieczeństwem,
zabiorą swoją wiarę w spokojne miejsce.
Będą go popierać, aby zdobył zwolenników wśród Arabów i nie-Arabów,
podczas gdy była zamknięta tutaj, w tym mieście, między tymi dwiema górami.
Na Al-Lat, Mahomet wysłał ich tam tylko w tym celu.
Masz rację Umar...
Jeśli żyją tam w pokoju, a ich liczba wzrasta,
będą rezerwami dla jego przesłania.
Jeśli będzie musiał tu walczyć przeciwko nam lub innym Arabom,
i zabijamy wielu jego towarzyszy,
ci w Abisynii będą bezpieczni, dając mu wsparcie.
Jego przesłanie będzie kontynuowane.
Tak jak mądry dowódca powstrzyma część swoich żołnierzy w rezerwie.
Jeśli wróg stoczy twardą walkę, wyczerpując swoje siły frontowe,
może wezwać tych z tyłu, którzy zachowali siły.
Otóż ​​to.
Czy widzisz teraz, jak Mahomet patrzy w przyszłość i podejmuje odpowiednie kroki,
podczas gdy nasi ludzie nie patrzą poza swój własny nos?
Pozostają zdezorientowani.
Nie wiem co mówisz.
Czy mówisz to wszystko o imigracji tych ludzi?
Wiemy tylko, że uciekają przed prześladowaniami.
Na Al-Lat, wszystko, co zrobiłeś, to wychwalanie strategii Mahometa
i krytykuj starszych.
Jesteś w połowie drogi do zwycięstwa
jeśli znasz swojego przeciwnika lepiej niż siebie.
Bilal!
Bardzo się zmieniłeś, Bilal!
- Wszelka chwała należy się Bogu. - Poczekaj chwilę!
Co to?
Co jest z tobą, zapominasz o swoich przyjaciołach.
Moimi przyjaciółmi są ci, którzy wierzą w Boga i Jego posłańca.
Twoja wiara przyniosła ci pożytek, Bilal.
Od pierwszej chwili.
Jak smakuje wolność, Bilal?
Tylko osoba, która ma wiarę, może docenić jej słodkie uczucie.
- Nie to miałem na myśli. - Ale o to mi chodzi.
Moje uczucia są teraz takie same, jak wtedy, gdy zostałem muzułmaninem.
To coś, co zaczyna się tutaj, Wahshi.
Następnie przemieszcza się do twoich narządów.
To jest coś, co wybierasz sam.
Robisz to sam. Nikt inny ci tego nie da.
Co cię tu sprowadza, skoro nie masz żadnej pracy?
Wzywam każdego, kogo spotykam, aby wierzył w Boga.
Wzywasz Arabów do wiary w twoją religię?
Czy nie wystarczy, że jesteś przed nimi bezpieczny, teraz, kiedy jesteś wolny?
Jak mam okazać wdzięczność Bogu za to, że mnie dobrze prowadzi,
chyba że staram się, aby inni mieli tę samą dobroć, którą ja się raduję?
Bilal! Ta imigracja do Abisynii, kraju naszych przodków: jest...
Nie, nie emigruję.
Dlaczego nie? Arabowie imigrują, a ty, Abisyńczyk, zostajesz tutaj?
Nie, myślę, że nigdy nie zrozumiesz.
Moi ludzie są tutaj... tutaj, Wahshi.
Islam uczynił mnie jednym z nich:
Dzielę ich wiarę, język, troski i cele.
Tu żyję i tu umrę.
Gdyby Abisynia próbowała najechać ziemię Haram, Arabów i muzułmanów,
Będę walczył u boku moich arabskich braci, tak jak nigdy wcześniej nie widzieli mnie walczącego.
Być może jest tak, jak mówisz: nigdy tego nie zrozumiem.
Czy zamierza odejść?
Dlaczego miałby to robić, skoro ani go nie pobiłem, ani nie uwięziłem?
Chciałbym go uwięzić.
Nie byłby w stanie wyemigrować.
Niech idzie gdzie chce.
Nie obchodzi mnie, czy zostanie utopiony, czy zjedzony przez bestie.
Abdullah!
Czy naprawdę chcesz przejść przez pustynię na piechotę?
Spotykam się z kilkoma moimi braćmi przy studni Bani Amira.
Jeden z nich zabierze mnie ze sobą na wielbłądzie.
- Weź to. - Nie potrzebuję tego.
Nie bądź głupi!
A jak wrócisz?
Nie jestem aż tak słaby.
A przecież nie jesteśmy jeszcze poza obszarem Mekki.
„Abisynia”
Jak się zadomowiłeś wśród naszych ludzi?
Znajdujemy wasz kraj dokładnie tak, jak opisał Boży posłaniec:
kraj, w którym zwycięża prawda, rządzony przez króla, który zapewnia wszystkim sprawiedliwość.
- Czy to właśnie powiedział? - W rzeczy samej.
Na Boga, nie zawiodę go.
Jeśli czegoś ci brakuje, daj mi znać.
Moje drzwi są zawsze dla ciebie otwarte,
jako grupa lub jako jednostki.
Niczego nam nie brakuje, Sire... oprócz...
Poza tym, że tęsknimy za Mekką.
Po tym wszystkim, co tam wycierpiałeś?
Ojczyzna jest droga każdemu sercu, Najjaśniejszy Panie.
Wolelibyśmy, aby nasi ludzie wierzyli,
albo przynajmniej zostawcie nas w spokoju, a zostaniemy wśród nich.
Posłaniec Boży otrzymał wiadomość w ich języku.
Na Boga, nic nie kocha bardziej niż to, że powinni odpowiedzieć na Boże prowadzenie,
ale oni są temu przeciwni.
Tacy są posłańcy Boga.
Każdy z nich walczy ze swoim ludem.
Jeśli on triumfuje, oni zostają zwycięzcami,
a jeśli go pokonają, ich strata jest naprawdę wielka.
Jak pięknie to ująłeś, Sire.
Chciałbym, żebyśmy mogli coś dla ciebie zrobić
aby złagodzić tęsknotę za ojczyzną.
Ale wszystko, co mówię, to: cierpliwość.
Jesteś synem Utbaha, jak mnie poinformowano?
Znasz mojego ojca, panie?
Twoi biznesmeni zawsze przyjeżdżali na naszą ziemię, aby kupować i sprzedawać.
Niektórzy z nich mnie odwiedzili.
Znam Abu Sufyana, Al-Aasa Ibn Waila
i jego syn Amr Ibn Al-Aas,
który jest bystrym młodym człowiekiem o wnikliwym spojrzeniu.
Lubiłem go i jego towarzystwo.
Miałam nadzieję, że zostanie ze mną. Jak on to robi?
Teraz Abu Al-Hakam; teraz Abu Ali; Teraz Abu Abd Szams...
A teraz lud Kurajszytów.
Wiesz teraz, że myliłeś się co do tych imigrantów do Abisynii.
Na Boga, dałem ci rozsądną radę.
Nie bądź dla nas zbyt surowy, Abu Al-Waleed.
Nigdy nie myśleliśmy, że Negus ich powita.
Myśleliśmy, że to tylko kwestia czasu, kiedy do nas wrócą,
czując, że nie ma dla nich przyjaznego miejsca.
Chciałeś czegoś, ale znalazłeś coś przeciwnego.
Gdziekolwiek spojrzysz, widzisz to, co ci się nie podoba.
Jesteście ludźmi biznesu, a nie rolnikami.
Kiedy ktoś z was został muzułmaninem,
odmawiałeś mu sprzedawania rzeczy,
mówiąc mu, że musi albo powrócić do twojej religii, albo umrzeć z głodu.
Teraz szala zaczyna się obracać przeciwko tobie.
Jak byś się czuł, gdyby Mekka straciła znaczną część swojej populacji?
kto kupował twoje towary?
Jaka porządna sytuacja:
utrudniałeś im życie, odmawiając ich sprzedaży,
teraz zamierzają utrudnić ci życie, nie kupując od ciebie.
Co gorsza, prowadzimy znaczną działalność biznesową z Abisynią.
Najgorsze jest to, że król Abisynii może się do nich skłonić.
Jeśli zachęcą go do zajęcia stanowiska przeciwko nam,
gdzie w takim przypadku byłyby nasze interesy z Abisynią?
Nie jesteśmy przyzwyczajeni do obwiniania się nawzajem.
Czy nie lepiej byłoby się na coś zgodzić?
Moim zdaniem jedyna opcja
polega na zmniejszeniu presji wywieranej na wyznawców Mahometa.
Kiedy nasi kupcy udają się do Abisynii,
niektórzy z nas powinni uspokoić imigrantów,
dając im to, co może zachęcić ich do powrotu.